Farrell Wray Architects tarafından Marcellin Koleji kampüsünde tasarlanan galeri, iki eğitim yapısı arasında konumlanan mevcut açık hava yaya köprüsünü yeniden işlevlendirerek kampüs içerisindeki etkileşimi güçlendiriyor. Doğuda 1963 yılında inşa edilmiş olan lise binası ile batıdaki ortaokul binasını birbirine bağlayan proje, asfalt avlunun odak noktası olan okaliptüs ağacıyla güçlü bir mekânsal ilişki kuruyor. Kolejin başlıca toplanma alanı olan bu avlu, tasarımın başlangıç noktasını oluşturuyor.
Plan kurgusu, ağaç gövdesini referans alan bir organizasyonla şekilleniyor. Ağacın etrafında tanımlanan eliptik form, yapıya tek taraftan eklemlenerek mekân içinde hiyerarşik bir düzen oluşturuyor. Bu düzen içerisinde yapının bir cephesi cam yüzeylerle korunaklı hâle getirilerek korunma sağlarken diğer cephesi açık bırakılarak doğal çevreyle doğrudan ilişki kurulmuş. Bu sayede kullanıcıların ağaçla birebir temas halinde olması amaçlanmış.
Eliptik boşluk etrafındaki kıvrımlı duvar, boşlukla kurduğu ilişki üzerinden mekânda kontrollü bir gerilim oluşturuyor. Bu gerilim noktası, kullanıcı için kısa süreli duraklama ve gözlem anları yaratıyor. Elipsin diğer tarafında ise çeşitli etkinlikler için oturma elemanlarıyla desteklenen basamaklı bir alan yer alıyor.
Yapının üçgen formdaki tavanı, kesitte yukarı yönlü bir açıklık oluşturarak eğimli zeminle dinamik bir ilişki kuruyor. Mevcut yapıların farklı kotlarını birbirine bağlamak amacıyla tasarlanan rampa, iki bina arasında kesintisiz bir dolaşım sağlıyor. Tavanın en alçak noktasında daha kontrollü ve samimi bir atmosfer oluşurken rampa boyunca ilerledikçe mekân kademeli olarak genişliyor ve avluya bakan iki büyük kemerli pencereye açılıyor. Bu kademeli mekânsal değişim, kullanıcıların yapı içerisinde ilerledikçe daha ferah ve açık bir deneyim yaşamasını sağlıyor.
Projenin kavramsal arka planında ise sanat referansları önemli bir rol oynuyor. Özellikle Robert Mangold’un “Attic Series 5” adlı çalışmasında görülen geometrik ilişkiler ve gerilimler tasarımın mekânsal kurgusuna ilham vermiş. Üst geçitte doğrusal dış kabuk ile iç kısımda yer alan eliptik boşluk, eserdekine benzer bir karşıtlık üzerinden okunuyor. Bu iki form, tek bir malzeme ve yüzey diliyle ele alınıyor ve yapıya bütüncül bir ifade kazandırıyor.
Galerinin inşa süreci de titizlikle yürütülmüş. Uygulama öncesinde yapılan kök taraması, taşıyıcı sistem kararlarını doğrudan etkilemiş. Kolon yerleşimleri esnek tutularak ve temeller elle kazılarak ağaca minimum müdahale sağlanmış. Bu hassas uygulama süreci, mimarlık ile doğa arasında güçlü bir denge kurulduğunu kanıtlıyor.
Proje Yılı: 2026
Lokasyon: Bulleen, Avustralya
Mimar: Farrell Wray Architects
Fotoğraflar: Peter Clarke